زان باده که از دست تو نوشیده ام امروز

تا باد صبا پیچ سر زلف تو وا کرد

بر خود، چو سر زلف تو پیچیده ام امروز

هشیاریم افتاد به فردای قیامت

صد خنده زند بر حلل قیصر و دارا

این ژنده پر بخیه که پوشیده ام امروز

افسوس که برهم زده خواهد شد از آن روی