هست، از وقتی که بودم من صغیر

وین همه، رختم دریدن بهر چیست؟

سگ، به نطق آمد که: ای صاحب کمال

بی حیا، من نیستم، چشمت بمال

مسکنم، ویرانه این گبر پیر

گوسفندش را شبانی می کنم

خانه اش را پاسبانی می کنم