گوسفندش را شبانی می کنم

بی حیا، من نیستم، چشمت بمال

هست، از وقتی که بودم من صغیر

مسکنم، ویرانه این گبر پیر

خانه اش را پاسبانی می کنم

گاه گاهی، نیم نانم می دهد

گاه، مشتی استخوانم می دهد