هست کارم، بر در این پیر گبر

نان نیابد بهر خود، چه جای من

چون که بر درگاه او پرورده ام

رو به درگاه دگر، ناورده ام

گاه شکر نعمت او، گاه صبر

تا قمار عشق با او باختم

جز در او، من دری نشناختم