بر در گبری روان بشتافتی

چون که نامد یک شبی نانت به دست

در بنای صبر تو آمد شکست

از در رزاق رو بر تافتی

بهر نانی، دوست را بگذاشتی

کرده ای با دشمن او آشتی

خود بده انصاف، ای مرد گزین!