خود بده انصاف، ای مرد گزین!

بر در گبری روان بشتافتی

بهر نانی، دوست را بگذاشتی

کرده ای با دشمن او آشتی

بی حیاتر کیست؟ من یا تو؟ ببین

مرد عابد، زین سخن، مدهوش شد

دست را بر سر زد و از هوش شد