کرده ای با دشمن او آشتی

از در رزاق رو بر تافتی

بر در گبری روان بشتافتی

بهر نانی، دوست را بگذاشتی

خود بده انصاف، ای مرد گزین!

بی حیاتر کیست؟ من یا تو؟ ببین

مرد عابد، زین سخن، مدهوش شد