بر ظواهر گشته قائل، چون عوام

شرع و دین مقصود دانسته به فرع

و آن هم استحسان و رای از اجتهاد

نه خبر از مبداء و نه از معاد

گاه ذم حکمت و گاهی کلام

گه تنیدت بر ارسطالیس، گاه

بر فلاطون طعن کردن بی گناه