گر کرده ام گناهی در ملک چون تو شاهی

این است وجه درمان آن درد بی دوا را

من بنده ام تو شاهی با من هر آنچه خواهی

می کن، که بر رعیت حکم است پادشا را

حدم بزن ولیکن از حد مبر جفا را

از دهشت رقیبت دور است سیف از تو

در کویت ای توانگر سگ می گزد گدا را