همچو پروانه روشنایی را

مژه در خون چو دست قصاب است

بی تو مر دیده سنایی را

شمع رخساره تو می طلبم

آفتابی و بی تو نوری نیست

ذره ای این دل هوایی را

عندلیبم بجان همی جویم