آفتابی و بی تو نوری نیست

بی تو مر دیده سنایی را

شمع رخساره تو می طلبم

همچو پروانه روشنایی را

ذره ای این دل هوایی را

عندلیبم بجان همی جویم

برگ گل دفع بی نوایی را