گر ببینم رخ چون شمع تو ای جان بیم است

بافته بر قد تو کسوت رعنایی را

عشق رویت چو مرا حلقه بزد بر در دل

شوق از خانه به در کرد شکیبایی را

کب چشمم بکشد آتش بینایی را

ذره ها گر همه خورشید شود بی رویت

نبود روز شب عاشق سودایی را