کز حوض قالب آب روانم نمی رود

گریم ز درد عشق و نگویم که حال چیست

کاین عذر بیش با همگانم نمی رود

خونی روانه کرده ام از دیده وین عجب

چندان چو سگ به کوی تو در خفته ام که هیچ

از خاک درگه تو نشانم نمی رود

ذکر لب تو کرده ام ای دوست سالها