خصم گوید که روا نیست نظر در رویش

من نه در روی تو، در صنع خدا می نگرم

من از آن توام و هر چه مرا هست توراست

روشن است این که به چشم تو، تو را می نگرم

من اگر هست و اگر نیست روا، می نگرم

تشنه ام، نیست شگفت ار طلبم آب حیوه

دردمندم، نه عجب گر به دوا می نگرم