به حیات خودم امید نمی ماند هیچ

من دگر باره در آن روی چرا می نگرم

هر طرف می نگرم تا که ببینم رویت

چون تو در جان منی من به کجا می نگرم

چون به حال خود و انصاف شما می نگرم

مدتی شد که به من روی همی ننمایی

عیب بخت است نه آن تو چو وامی نگرم