چون شمع ز هجر او می گریم و می سوزم

از عشق دل افروزم، چون شمع همی سوزم

چون شمع همی سوزم، از عشق دل افروزم

از گریه و سوز من او فارغ و من هر شب

در خانه گرم هر شب از ماه بود شمعی

بی روی چو خورشیدت چون شب گذرد روزم

در عشق که مردم را از پوست برون آرد