عقلم به طعنه گفت که هرگز کس این کند؟

شاهی برخ تو هر ندبی ز آن همی بری

با چشم و غمزه تو دلم دوش میل داشت

گفتا مرا به دیدن ایشان همی بری؟

دیوانه را بدیدن مستان همی بری!

دل جان به تحفه پیش تو می برد سیف گفت

خرما به بصره زیره به کرمان همی بری!