هم از نیش زنبور شد تلخ کام

گرت عیش در خاکدانی خوش است

مگو اندرین خیمه بی ستون

که در خرگهی ترکمانی خوش است

گر از شهد کس را دهانی خوش است

به عمری که مرگ است اندر قفاش

نگویم که وقت فلانی خوش است