دل دزد بر نردبانی خوش است

به عمری که مرگ است اندر قفاش

نگویم که وقت فلانی خوش است

توان گفت، اگر بهر آویختن

برو رخت در خانه فقر نه

که این خانه دار الامانی خوش است

که مرد مجرد بود بر زمین