جایی ست که اندرو کسی را

از بهر عذاب زندگان است

هر زنده که اندروست امروز

در حسرت حال مردگان است

نی راحت تن نه انس جان است

در وی که چو خرمنت بکوبند

گردانه به که خری گران است،