عدل چون عنقا ز چشم خلق نهان بود

آب بقا از روان خلق گریزان

باد فنا از مهب قهر وزان بود

ظلم بهر خانه لانه کرده چو خطاف

رایت اسلام سر شکسته، ازیرا

دولت دین پیر و بخت کفر جوان بود

بر سر قطب صلاح کار نمی گشت