هم خانه ما به دست نقاب

تا پای ز سر کنم چو پرگار

افتاد از آن زمان که دیدیم

ناگه رخ چون تو شوخ عیار،

هم کیسه ما به دست طرار

در دوستی تو و ره تو

مرد اوست که ثابت است و سیار