پسته چرب زبان و شکر شیرین کار

صفت نقطه یاقوت دهانت چه کنم

کاندر آن دایره اندیشه نمی یابد بار

به اثر پیش دهان و لب تو بی کارند

قلم صنع برد از پی تصویر عقیق

سرخی از لعل لب تو به زبان چون پرگار

برقع روی تو از پرتو رخساره تو