قلم صنع برد از پی تصویر عقیق

کاندر آن دایره اندیشه نمی یابد بار

به اثر پیش دهان و لب تو بی کارند

پسته چرب زبان و شکر شیرین کار

سرخی از لعل لب تو به زبان چون پرگار

برقع روی تو از پرتو رخساره تو

هست چون ابر که از برق شود آتش بار