سرخی از لعل لب تو به زبان چون پرگار

به اثر پیش دهان و لب تو بی کارند

پسته چرب زبان و شکر شیرین کار

قلم صنع برد از پی تصویر عقیق

برقع روی تو از پرتو رخساره تو

هست چون ابر که از برق شود آتش بار

آتش روی تو را دود بود از مه و خور