شود از عکس رخت دانه در چون گلنار

آتش روی تو را دود بود از مه و خور

شعر زلفین تو را پود بود از شب تار

با چنین روی، چو در گوش کنی مروارید

بحر لطفی و ز اوصاف تو بر روی تو موج

گنج حسنی و بر اطراف تو از زلف تو مار

باز سودای تو را زقه جان در چنگل