مرغ اندوه تو را دانه دل در منقار

بحر لطفی و ز اوصاف تو بر روی تو موج

گنج حسنی و بر اطراف تو از زلف تو مار

باز سودای تو را زقه جان در چنگل

تو مرا بوده چو دل را طرب و تن را جان

من تو را گشته چو مه را کلف و گل را خار

سپر افگندم در وصف کمان ابروت