صافی درون چو شیشه و روشن شود چو می

لب تشنه ای که می طلبد چون سکندرش

آن را که آبخور می عشق است حاصل است

بر هر کنار جوی، لب حوض کوثرش

هر کو شراب عشق در آمد به ساغرش

آن دلبری که جمله جمال است نعت او

نام آوری ست کاسم جمیل است مصدرش