که سوخت خرمن مجنون دشت پیما را

شبانه جام جهان بین ز دست ساقی گیر

که آشکار ببینی نهان فردا را

چه شعله بود که سر زد ز خیمه لیلی

کمال حسن وی از چشم من تماشا کن

ببین ز دیده وامق جمال عذرا را

دلش هنوز نیامد به پرسش دل من