چه شعله بود که سر زد ز خیمه لیلی

که در قدح نگری خنده های صهبا را

شبانه جام جهان بین ز دست ساقی گیر

که آشکار ببینی نهان فردا را

که سوخت خرمن مجنون دشت پیما را

کمال حسن وی از چشم من تماشا کن

ببین ز دیده وامق جمال عذرا را