دانی کدامین مست را بر لب توان زد بوسه ها

ترسم که سازد آشکار اسرار پنهان تو را

آشفته خاطر کرده ام جمعیت عشاق را

هر شب که یاد آورده ام زلف پریشان تو را

مستی که بوسد دم به دم لبهای خندان تو را

زان رو فروغی می دهد چشم جهان را روشنی

کز دل پرستش می کند خورشید تابان تو را