مستی که بوسد دم به دم لبهای خندان تو را

آشفته خاطر کرده ام جمعیت عشاق را

هر شب که یاد آورده ام زلف پریشان تو را

دانی کدامین مست را بر لب توان زد بوسه ها

زان رو فروغی می دهد چشم جهان را روشنی

کز دل پرستش می کند خورشید تابان تو را