زان رو فروغی می دهد چشم جهان را روشنی

هر شب که یاد آورده ام زلف پریشان تو را

دانی کدامین مست را بر لب توان زد بوسه ها

مستی که بوسد دم به دم لبهای خندان تو را

کز دل پرستش می کند خورشید تابان تو را