گر سیه چشم تو یک شهر کشد در مستی

خوش تر آن است که از دل نکشم پیکان را

عین مقصود ز چشم تو کسی خواهد یافت

که زنی تیرش و بر هم نزند مژگان را

لعل جان بخش تو از بوسه دهد تاوان را

دوش آن ترک سپاهی به فروغی می گفت

که مسخر نتوان ساخت دل سلطان را