شد فزون بس که خریدار لبت می ترسم

که خرابی نرسد مملکت ویران را

گر نبودی هوس نقطه خالت بر سر

پشت پایی زدمی دایره امکان را

که نبندند به جان قیمت این مرجان را

چاره زلف زره ساز تو را نتوان کرد

گرچه از آتش دل نرم کنی سندان را