کسی کز سرکشی برخاک ریزد خون پاکان را

دل و جان نظر بازان همه بر یکدیگر دوزد

نهد چون در کمان ابروی جانان تیر مژگان را

کجا خواهد نهادن پای رحمت بر سر خاکم

گر آن شاهد که دیدم من ببیند دیده زاهد

نخست از سرگذارد مایه سودای رضوان را

من ار محبوب خود را می پرستم، دم مزن واعظ