مست کمین گشاده را، ترک کمان کشیده را

دل به نگاه اولین گشت شکار چشم تو

زخم دگر چه می زنی صید به خون تپیده را

چشم سیاه خود نگر هیچ ندیده ای اگر

زهر اجل چشیده ام تلخی مرگ دیده ام

تا ز لبت شنیده ام قصه ناشنیده را

هیچ نصیب من نشد از دهنش فروغیا