ورنه کسی نیافتی زندگی دوباره را

رشته عمر پاره شد بس که ز دست جور او

دوخته ام به یکدگر سینه پاره پاره را

کشته عشق را لبش داده حیات تازه ای

با همه بی ترحمی باز به رحمت آمدی

لختی اگر شمردمی زحمت بی شماره را

ز آه شررفشان من نرم نمی شود دلش