غم بی دانگی و حسرت بی دامی ها

قدمی رنجه کن از سرو سمن ساق به باغ

تاصنوبر نزند لاف خوش اندامی ها

می خورد مرغ دل از دوری خال و خط تو

عاقبت چشم من افتاد بدان طلعت نیک

چشم بد دور از این نیک سرانجامی ها

سر و پا آتشم از عشق فروغی لیکن