تا شیخ بداند ز چه افسانه ام امشب

من از نگه شمع رخت دیده نورزم

تا پاک نسوزد پر پروانه ام امشب

بگشا لب افسونگرت ای شوخ پری چهر

ترسم که سر کوی تو را سیل بگیرد

ای بی خبر از گریه مستانه ام امشب

یک جرعه تو مست کند هر دو جهان را