یک جرعه تو مست کند هر دو جهان را

تا شیخ بداند ز چه افسانه ام امشب

ترسم که سر کوی تو را سیل بگیرد

ای بی خبر از گریه مستانه ام امشب

چیزی که لبت ریخت به پیمانه ام امشب

شاید که شکارم شود آن مرغ بهشتی

گاهی شکن دام و گهی دانه ام امشب