گفتم که با تو صورت حالی بیان کنم

ورجان کنم فدای تو جای خجالت است

آمد بهار و خاطر من شد ملول تر

زیرا که باغ بی تو محل ملالت است

در دا که حال عشق برون از مقالت است

برخیز تا به پای شود روز رستخیز

وانگه ببین شهید غمت در چه حالت است