چاره چشم بد زمانه سپند است

گر به فراق تو زنده ام عجبی نیست

تیغ نبرد سری که پیش تو بند است

خال به رخساره نکوی تو می گفت

تا سر زلف تو شد پسند فروغی

شعر بلندش همیشه شاه پسند است

خسرو گردن فراز ناصردین شاه