تا زلف پراکنده او جمع نگردد

تا دیدن آن ماه فروزنده محال است

فیروزی ام از اختر فرخنده محال است

جمعیت دل های پراکنده محال است

تا از همه شیرین دهنان چشم نپوشی

بوسیدن آن لعل شکرخنده محال است