خراش سینه صاحب دلان فزون تر شد

که آن دو لعل گواهی به خون ما داده ست

خبر نداشت مگر از جراحت دل ما

که زلف مشک فشان بر کف صبا داده ست

تراش خط مگر آن چهره را صفا داده ست

کمال حسن به یوسف رسید روز ازل

جمال وجه حسن دولت خدا داده ست