خبر نداشت مگر از جراحت دل ما

مرا نوید به سر چشمه بقا داده ست

به خون خویش تپیدیم و سخت خرسندیم

که آن دو لعل گواهی به خون ما داده ست

که زلف مشک فشان بر کف صبا داده ست

خراش سینه صاحب دلان فزون تر شد

تراش خط مگر آن چهره را صفا داده ست