یک صید نیم جان ز کمین گاه او نجست

کیفیتی که دیدم از آن چشم نیم مست

با صدهزار جام نیارد کسی به دست

یک جسم ناتوان ز سر راه او نخاست

کو آن دلی که نرگس فتان او نبرد

کو سینه ای که خنجر مژگان او نخست

جز یاد او امید بریدم ز هر چه بود