گفتمش چشم تو ای دوست هزاران خون کرد

ذره شایسته خورشید جهان آرا نیست

پس چرا سرو چمن از همه بند آزاد است

گر به جان بنده آن سرو سهی بالا نیست

گفت سر مستم و زین کرده مرا حاشا نیست

من به تحقیق صنم خانه چین را دیدم

صنمی را که دلم خواسته بود آنجا نیست