ساقیا می به قدح کن که فروغی خوش گفت

زان که اعجازی از این سحر مبین خوش تر نیست

راستی خوردن می مایه عیش است و نشاط

ورکسی با تو خورد عیشی از این خوش تر نیست

دوری از دور ملک ناصردین خوش تر نیست

آن شه راد که در پیش کف در پاشش

کاری از بخشش درهای ثمین خوش تر نیست