راستی خوردن می مایه عیش است و نشاط

گوشه ای بهر دل گوشه نشین خوش تر نیست

چشم جادوی تو چون لاف کرامت نزند

زان که اعجازی از این سحر مبین خوش تر نیست

ورکسی با تو خورد عیشی از این خوش تر نیست

ساقیا می به قدح کن که فروغی خوش گفت

دوری از دور ملک ناصردین خوش تر نیست